نجوای خاموش زمستان
آثار آبرنگ
این نقاشی آبرنگ داستانی آرام از زمستان را بازگو میکند؛ روستایی ساکت در میان تپههای پوشیده از برف آرمیده است. دانههای برف آرام بر زمین مینشینند و فضایی پدید میآورند که سرمای زمستان را با گرمای خانههای دنج در هم میآمیزد. گویی برف، زندگی روزمره را در آغوش گرفته و سکوتی آرام را بر هر گوشه گسترده است.
درختان استوار، سنگینی برف را بر شاخههای خود پذیرفتهاند و حتی کاجهای همیشهسبز نیز در پوششی سفید فرو رفتهاند. این روستای آرام در دل سپیدی زمستان، پناهگاهی از آرامش و سکوت است که زمزمهی آسودگی را در هوا میپراکند.
