در رقص رنگها بر سطح کاغذ آبرنگ، گویی همه فصلها در هم میآمیزند؛ نه به قصد من، بلکه انگار خود نقاشی خواسته چنین هارمونیای شکل بگیرد. این اثر، برداشتی خیالپردازانه و اندکی انتزاعی از منظرهای است که هر بیننده میتواند آن را بهگونهای متفاوت تفسیر کند؛ منظرهای که نه تنها چهار فصل، بلکه شاید فصلی پنجم را نیز در بر دارد؛ فصلی به نام رویا و بیمرزی تخیل.