در این نقاشی آبرنگ، کوههای باشکوه در پسزمینهای محو و دوردست آرام گرفتهاند و خطوطشان بهنرمی در مه ناپدید میشود. در پیشزمینه، تمرکز بر شاخههای ظریف درختانی است که با رنگهای گرم و زندهی پاییز آراستهاند. شاخهها با آرامش به فصل واگذار شدهاند و با برگهای سرخ، نارنجی و طلایی خود منظرهای تماشایی پدید آوردهاند. ترکیب این تصویر، گذر از کوههای عظیم به جزئیات پرجنبوجوش رنگهای پاییزی را نشان میدهد و چشماندازی هماهنگ و آرام خلق میکند.